Posted in Վահան Տերյան, Գրականություն, Uncategorized

Տերյան. նամակներ

Ես կարդացի Վահան Տերյանի նամակներից երեքը: Երեքն էլ գրել էր կանանց, որոնց ըստ երևույթին համակրում էր:

Առաջին նամակն ուղված էր Անթառամ Միսկարյանին: Անթառամ Միսկարյանին գրել էր բավական կարճ և պատմում էր իր հոգեվիճակի, զգացումների մասին: Ես համեմատելով մյուս երկուսի հետ կարող եմ ասել, որ նա գրել էր նրան ոչ այդքան սրտանց:

Երկրորդ նամակում նա պատմում էր Մարթա Միսկարյանին իր տխրության, որոշ հանգամանքների մասին: Կրկին կիսվում էր իր ապրումներով, սակայն ըստ իս այս նամակն ավելի անկեղծ և սրտանց էր գրված:

Երրորդ նամակն իմ կարծիքով ամենաանկեղծն էր, որն ուղված էր Նվարդ Թումանյանին: Նամակից հասկացվեց, թե նա Նվարդին ինչքան էր կարոտում և սիրում: Այս երեք նամակներից միայն այս նամակում էր երևում, որ նա անկեղծ ցանկացել է գրել Նվարդին, և պատմել, որ շատ կարոտում է, գուցե նրա համար, որովհետև Նվարդն ամենաանհասանելին է եղել նրա համար:

Նամակներից կարելի է եզրակացնել, որ նա պարզ և անկեղծ մարդ է, չէր սիրում պաշտոնական զրույցներ, յուրաքանչյուր բառն իր նամակում նկարագրում էր իրեն, իր հոգեվիճակը, որը ցանկացել էր կիսել իր մտերիմի հետ: Առաջին երկու նամակներից ես եզրակացրեցի, որ այդ շրջանը նրա համար բարդ շրջան է եղել, իսկ երրորդ նամակից հասկացա, որ կարոտում էր Նվարդին և էլի տխուր էր, որ չի կարող տեսնել:

Posted in Վահան Տերյան, Գրականություն, Uncategorized

Տերյան. հոդվածներ

Կարդացի Տերյանի հոդվածներից երկուսը: Տերյանը իր հոդվածներում արտահայտում էր մտահոգվածությունը Հայաստանի և նրա գրականության մասին:

Առաջին հոդվածը նվիրված էր Հայ Գրականությանը: Կարծում էր, որ իրենց ներկայում չկա գրականություն, ասում էր, թե պետք է վերանայել ներկան, այլ ոչ թե ընկնել ապագայի հետևից: Կարող եմ ասել, որ նա հիասթափված էր խոսում իրենց ներկայի գրականության մասին, դա նրան ոչ միայն չէր գոհացնում, այլ նաև հիասթափեցնում էր: Գուցե նա լրիվ այլ պատկեր կցանկանար տեսնել:

Երկրորդ հոդվածը նվիրված էր իր պատկերացումների Հայաստանին: Նա ցանանում էր տեսնել Հոգևոր Հայաստան, որի համար առաջարկում էր լուծումներ, քննարկում էր խնդիրները և դրանց լուծում տալիս: Այն ժամանականերում շատ բարդ շրջան է եղել Հայաստանի համար բոլոր առումներով և նա հոդվածը գուցե գրել է հենց այդ ժամանակ երազելով, որ գոնե մի օր կտեսնի իր երազանքների Հոգևոր Հայաստանը, որտեղ իր նշած յուրաքանչյուր խնդիր ստացած կլինի իր լուծումը:

Posted in Վահան Տերյան, Գրականություն, Uncategorized

Վահան Տերյան. Նախագիծ

Առաջին մակարդակ

  • Կարդա տրված բանաստեղծությունները, խմբավորիր դրանք, պարզիր՝ քո խմբավորումը որքանով է համընկնում հեղինակի խմբավորման հետ։

Առաջին խմբավորում՝ Գարուն, Աշնան մեղեդի:

Երկրորդ խմբավորում՝ Տխրություն, Իմ խաղաղ երեկոն է հիմա, Fatum:

Երրորդ խմբավորում՝ Կարծես, թե դարձել եմ ես տուն, Միթե վերջին պոետն եմ ես, Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին, Որպես Լայերսրի որդին, Մի խառնէք մեզ ձեր վայրի:

Համընկնում է իմ խմբավորումը այնքանով, որ երկրորդ խմբավորման բոլոր բանաստեղծությունները մի ժողովածուի մեջ է հավաքված: Իսկ երրորդ խմբավորումը որոշ չափով է համընկնում, բանաստեղծություններից երեքը մի ժողովածուի մեջ է հավաքել նա, իսկ մնացած երկուսը՝ ոչ:

  • Գտիր այդ բանաստեղծությունների մեջ ա) մակդիրները, բ)փոխաբերությունները, գ)համեմատությունները, դ)շրջադասությունները։

ա) բոցե վարդեր, արքայական լեզու, հրահրուն վերքեր, պարզկա լեզու, նիրհող դաշտեր, սուրբ շշուկ, հրկեզ հոգի, սուրբ ուղի, խաղաղ երեկո, տարիներ կսահեն, անհաստատ և մոլոր օրեր, ազնիվ ու հին քարեր, հին երգ, անուշ տագնապ, անձև ստվերներ, անուրախ անհանգստություն, աղմկահեր կյանք, հիվանդ հոգի, պայծառ լեռ, արքայական խոսք, կախարդական շղթա, գեղագանգուր երազ, մոմեր սրբազան, կարոտավառ երազ:

բ) դարձել եմ ես տուն, դրախտ է նորից իմ հոգում, գետից բարձրանում է մշուշ, իլիկը խոսում է անուշ, ջնում է գիշերն անգութ ու մթին, Եվ այգը բացվում դառն ու մահահոտ, անունդ թող փարոս լինի ինձ, գարունը այնքա՛ն ծաղիկ է վառել, կարծես կանչում է ինձ մի քնքուշ ձեռք, աստղերի պես և՛ հարազատ, և՛ օտար:

գ)  Իրիկնաժամին թփերն օրորող հովի պես թեթև
Մի ուրու անցավ, մի գունատ աղջիկ ճերմակ շորերով…

Բայց սիրտըս մաքուր, որպես ցորեն…

Աներևույթ, որպես ցավը խոր հոգու.
Իջնում է նա հուշիկ, որպես իրիկուն,

դ) է վառել, եմ լսում, է երազում, ես ասում, է թեքվում, ես հիշում, ես տեսել։

  • Կարծիքդ գրիր այդ բանաստեղծությունների մասին:

Տերյանը շատ գեղեցիկ է գրում, նրա ամեն բանաստեղծություն կարդալիս զգում ես, որ մի ամբողջ հոգի է ներդրել դրա մեջ: Բոլորն էլ ինձ դուր եկան, հիմնական մասը ես արդեն վաղուց կարդացել էի, գիտեի, վերընթերցեցի, վերհիշեցի: Կային, որոնք առաջին անգամ էի կարդում, հիմնականում այն բանաստեղծությունները, որոնք հայրենիքի մասին էին:

Խմբավորումներով առանձնացրել եմ բանաստեղծությունները, եթե բնութագրեմ ըստ իմ խմբավորման, ապա կարող եմ ասել, որ առաջին խմբի երկու բանաստեղծությունը կապված էին եղանակի հետ, նկարագրում էին եղանակը, նրա մտքերն ու զգացումները այդ եղանակի ժամանակ և այլն: Երկրորդ խմբավորման մեջ առանձնացրել եմ այն բանաստեղծությունները, որոնք տխրության, կարոտի, սիրո մասին էին, իսկ երրորդ խմբավորման բանաստեղծությունները հայրենիքի մասին էին, որոնցում նա նկարագրում էր իր հայրենիքի ներկայի վիճակը, իր ապրումները և սերը դեպի հայրենիք:

Այն բանաստեղծությունները, որոնք ես ընտրել եմ անգիր սովորելու համար, ինձ ամենահոգեհարազատն էին: Երեք բանաստեղծության մեջ էլ գրեթե նույն տրամադրությունն է՝ հիասթափություն, կարոտ, հիշողություններ և այլն:

  • Անգիր սովորիր այդ բանաստեղծություններից առնվազն 3-ը։

Կարծես, թե դարձել եմ ես տուն…

Իմ խաղաղ երեկոն է հիմա…

Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին…

  • Տերյանի կենսագրական կարևոր փաստերը դուրս գրիր քո բլոգում։

Վահան Տերյանը ծնվել է 1885 թվականի հունվարի 28-ին (փետրվարի 9) Ջավախքի Գանձա գյուղում: Ապրելով բուռն ու անհանգիստ կյանքով լեցուն մեծ քաղաքներում՝ Տերյանն այրվում էր ժամանակի հասարակության ճակատագրով, արձագանքում այստեղ խմորվող ու հորձանք տվող սոցիալական, քաղաքական իրադարձություններին:  Նրան թվում էր, թե Ռուսաստանում կատարված հեղափոխությունը կարող է փրկել իր ժողովրդին ֆիզիկական բնաջնջումից, սոցիալական անարդարություններից և իր կյանքի վերջին ճիգերով նվիրվում է հեղափոխության արգասիք նոր իրականությանը: Ֆիզիկապես հյուծված ու անբուժելի հիվանդությամբ տառապող բանաստեղծն իրականացնում է ազգային հարցերին վերաբերող պետական կարևոր հանձնարարություններ: Նման մի հանձնարարությամբ 1920 թվականին նա Մոսկվայից մեկնում է Միջին Ասիա և ճանապարհին վախճանվում իր հայրենիքից հեռու՝ Օրենբուրգ քաղաքում: Տերյանի ապրած դժվարին տարիներին հատկապես ողբերգական էր հայ ժողովրդի, մասնավորապես՝ արևմտահայերի վիճակը: Դրված էր դարերի հեռուներից եկող Հայաստանի (Նաիրի երկրի) լինել-չլինելու հարցը: Այնուհանդերձ, նուրբ ու զգայուն հոգու տեր բանաստեղծն իր մեծ նախորդի՝ Թումանյանի պես չկորցրեց իր հույսն ու հավատը սեփական ժողովրդի ապագայի նկատմամբ՝ խորապես գիտակցելով, որ մարդկային զգացմունքներից գերագույնը հայրենիքի նկատմամբ ունեցած սերն է:

Երրորդ մակարդակ

  • Կարդա Տերյանի հոդվածները (մասնավորապես «Հայ գրականության գալիք օրը», «Հոգևոր Հայաստան»): Տեսակետդ գրիր Տերյանի հոդվածների մասին։

Կարդացե՛ք այս հղումով:

  • Կարդա Տերյանի նամակները։ Փորձիր կառուցել Տերյանի կերպարը՝ ըստ նրա՝ տարբեր մարդկանց գրած նամակների։

Կարդացե՛ք այս հղումով:

Posted in Վահան Տերյան, Գրականություն, Uncategorized

Տերյանական օրեր…

Տեսապոեզիա, ռադիոպոեզիա — տերյանական ընթերցումներ։

04.02.19

Գիշեր և հուշեր

ՄԵՂՄՈՒԹՅՈՒՆ

Այսօր եղիր քրոջ պես —
Անչար, մաքուր և գթոտ,—
Գրկենք իրար ու նստենք,
Նստենք մինչև առավոտ…

Այսօր եղիր որպես մայր —
Բարի, քնքուշ, նրբազգաց,—
Նստիր խաղաղ մահճիս մոտ,
Մութ գիշերին հետըս լաց…

Ամոքիր դու իմ ցաված
Սիրտըս սիրով քո անբիծ,—
Այն մոռացվա՜ծ, մոռացվա՜ծ
Հեքիաթները պատմիր ինձ…

Այս բանաստեղծությունը ընթերցելիս զգացի, որ հեղինակը ինչ-որ մեկի կարիքը ուներ, ինչ-որ մեկի, ով իրեն հարազատ կլիներ ինչպես քույրը, մայրը: Ես կարծում եմ, որ հեղինակը ինչ-որ մեկի կարիքն էր զգում, քանի որ դժվարության պահերին իսկապես պետք է մեկը, որ մենք մենակ չզգանք, որ մեզ օգնի, ձեռք մեկնի, որպեսզի ոտքի կանգնենք:

06.02.19

Մթնշաղի անուրջներ

ԼՈԻՍՆՈՏ

Հմայված լուսնի շողերովն արծաթ.
Սրտում փայելով անսովոր մի տենչ,
Ուրվականորեն շրջում է անվերջ
Տարորեն լռին լուսնոտը գունատ։

Լուսնի շողերը թովիչ-խուսափող
Ստվերիդ նման և՛ հեռու, և՛ մոտ.
Ես մի լուսնահա՛ր, ես մի խենթ լուսնո՛տ,
Դու ցո՛լք, դու ցնո՛րք հավիտյան խաբող։

Իմ մեջ սառել է հիվանդ մի կարոտ
Եվ չըգտնելու տանջանքը մաշող.
Ես մի լուսնահա՛ր, դու լուսնկա՛ շող,
Դու հավերժաբար և՛ հեռու, և՛ մոտ…

Այս բանաստեղծությունը նկարագրում էր լուռ և մութ գիշերը: Կարծես, թե հեղինակը կարոտում էր ինչ-որ մեկին, ով հեռու էր: Ինչպես կյանքում, այդպես էլ բանաստեղծության մեջ այդպես է, գիշերն ավելի շատ են արթնանում հուշերը, հիշողությունները ինչի պատճառով էլ խառնվում են հիշողությունները, կարոտը և լուռ գիշերվա խավարը:

08.02.19

Ոսկի հեքիաթ

* * *

Այս գիշեր նորից լալիս էր քամին
Իմ դռան առաջ, իմ պատերի տակ,
Սիրտըս լցված էր կարոտով հստակ,
Անուշ ցավով ու երգերով իմ հին։

Մի գարնան հեքիաթ, քո վրա հյուսված,
Հնչում էր դարձյալ իմ դյութված սրտում,
Եվ լուսեղեն էր գիշերըս արթուն,
Եվ սիրտըս տխուր սիրով էր լցված։

Չէի տրտնջում, որ անցել ես դու,
Անհայտացել ես օրերում մեռած,
Որ չըկաս արդեն, դարձել ես երազ,
Անդարձ ու անհաս, հեռո՜ւ և հեռո՜ւ…

Այս բանաստեղծությունը կարոտի և մենակության մասին էր: Հեղինակը նկարագրում էր գիշերը, որտեղ նա մենակ էր և կարոտում էր ինչ-որ մեկին: Զգացել եմ, որ Տերյանի բանաստեղծություններում շատ է խոսվում կարոտի և մենակության մասին: Իրականում կարոտը այն զգացումն է, որը գիշերն ավելի է ուժեղանում, քանի որ լռության և մենակության մեջ մտքերն ավելի են շատանում:

Ֆիլմեր`

Վահան Տերյան. սիրո բանաստեղծ

Վահան Տերյան-125 Հոբելյանական ակնթարթներ

Հայից Հայ — Վահան Տերյան 125 (Օրենբուրգ)

ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ — ՀԱՅԱԴԱՐԱՆ — Թատրոն 32

Վահան Տերյան — Գաղտնի թղթապանակ

Վահան Տերյան — Առաջին ալիք

Հայորդիներ/ Վահան Տերյան/ 28.06.16

Այս ֆիլմը ինձ նոր տեղեկություններ տվեց Տերյանի մասին: Ֆիլմը հիմնականում պատմում էր Տերյանի մանկությունից, ընտանիքից, տոհմից, ծննդավայրից և այլն: Պարզվում է նրանք ընտանիքով բավական հայտնի մարդիկ են եղել՝ նկարիչներ, բանաստեղծներ, մանկավարժներ: Տեյրանի հայրը քահանա է եղել: Տերյանը ընտանիքի տասնեմեկերորդ երեխան էր: Վահան Տերյանի հայրական տունը այժմ Վահան Տերյանի տուն-թանգարանն է, որը գտնվում է Ջավախքի Գանձա գյուղում, որը ունի հրաշալի բնություն: Գանձայում ամեն բան հիշեցնում է Տերյանին: Այնտեղ շրջելով կարող ես տեսնել բանաստեղծի սիրած վայրերը: Գանձայում կա նաև աղբյուր, որը կոչվում է Տերյան: Առաջին անգամ Տերյանը ինը տարեկանում շարադրել է իր թոթովանքը: Վահան Տերյանը միշտ շատ է սիրել իր գյուղը, նույնիսկ պաշտել:  Գյուղում նրանց տոհմն ամենամեծն ու ամենասիրվածն է եղել:

 

Posted in Վահան Տերյան, Uncategorized

Տերյանը մեր օրերում…

Картинки по запросу Տերյան սիրո մասին բանաստեղծությունՄեր օրերում կարծես, թե սկսել են շատ քիչ ուսումնասիրել հայ բանաստեղծներին, հայ գրականությունը: Հիմա եզակիները կարող են ասել Տերյանից ինչ-որ բանաստեղծություն, որ հիշում են կամ էլ շատ են սիրում: Տերյանը ունի շատ գեղեցիկ և զգացմունքային բանաստեղծություններ սիրո մասին, որոնք շատ յուրահատուկ և տարբերվող սիրո խոստովանություններ կլինեին: Ես շատ մարդկանցից հարցումներ եմ արել և գրեթե բոլորը համոզված էին, որ մեր օրերի սիրահարների համար դա կլինի ուղղակի հետամնացություն և ոչ ավելին: Կարծում եմ, որ Տերյան արտասանելը և նվիրելը երբեք էլ հետամնացություն չի լինի: Թերևս մեր օրերում կան մարդիկ, ովքեր դեռ հասկանում են Տերյանի բանաստեղծությունները, նրանց խորությունը և դա հետամնացություն չեն համարում: Հուսով եմ Տերյանը երբեք չի համարվի հետամնացություն: Այսօրվա սիրահարների համար ավելի կարևորը նյութականն է, գումարն է, բայց իմ կարծիքով այդ ամենից առավել կարևոր է սերը, յուրօրինակությունը: Ես կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր սիրահար զույգ կարող էր սիրո խոստովանություն անել Տերյանի միջոցով: Հարցումների ընթացքում նաև իմացա, որ տարիներ առաջ ոչ այդքան հաճախ, բայց կհանդիպեինք սիրահարների, ովքեր իրար Տերյան կնվիրեն, քան այժմ: Տերյանը իմ ամենասիրելի բանաստեղծներից է և նրա բանաստեղծությունները ես նույնպես շատ սիրում եմ և կցանկանայի, որ մեր օրերի երիտասարդությունը Տերյան ընթերցելը, նվիրելը հետամնացություն չհամարեր:

Posted in Վահան Տերյան, Գրականություն, Uncategorized

Վահան Տերյան. փաթեթ

  • Ամեն օր բերանացի ներկայացնել մեկ բանաստեղծություն:

ՎԻՀԻ ԵԶԵՐՔԻՆ

Ունկնդիր եղա հողմի խենթ երգին,
— Անամոք ցավի սրտմաշո՜ւկ նվագ.
Կանգնած եմ մռայլ վիհի եզերքին,
— Տրտում է հոգիս, հիվանդ ու մենակ…

Անվերջ մի ցավ է իմ սիրտը ճնշում,
— Ես մոռացել եմ արեւի ուղին.
Անուրջ օրերի լույսը չեմ հիշում,
— Ինձ ո՞վ է մատնել այս մառախուղին…

Ունկնդիր եղա հողմի խենթ երգին.
— Ես էլ եմ ուզում հեկեկալ անհագ.
Կանգնած եմ մռայլ վիհի եզերքին,
— Տրտում է հոգիս, հիվանդ ու մենակ…

 

ԷԼԵԳԻԱ

Մեռնում է օրը։ Իջավ թափանցիկ
Մութի մանվածը դաշտերի վրա.
Խաղաղ-անչար է, պայծառ գեղեցիկ,
Անտրտունջ նինջը մահացող օրվա…
Պարզ ջրի վրա եղեգը հանդարտ
Անդողդոջ կանգնած էլ չի շշնջում,
Լռին խոկում են երկինք, գետ ու արտ,
Եվ ոչ մի շարժում, ու ոչ մի հնչյուն…
Ես կանգնած եմ լուռ, անչար է հոգիս,
Թախիծս խաղաղ անուրջի նման.
Էլ չեմ անիծում ցավերը կյանքիս,
Էլ չեմ տրտնջում վիճակիս ունայն…

 

Իրիկնաժամի կիսախավարում

Իրիկնաժամի կիսախավարում,
Կապույտ լույսերի ցոլքերում ճոճուն,
Հայտնվում է նա, մեղմագին փարվում,
Գունատվում է լուռ ու էլ չի շնչում։

Ծանոթ է ինձ այն ժպիտը անհույզ,
Եվ այն պատկերի գծերը նրբին,
Եվ այն հայացքը մեղմ ու ոսկելույս,
Եվ երգը անխոս և իրիկնային։

Նստում ենք անվերջ մենք մեկ-մեկու մոտ
Եվ չեմ հավատում, որ նա է, որ նա…
Այնքան թովիչ է, այնքան անաղոտ,
Ցնորք է կարծես, պիտի հեռանա…

 

 * * *

Դու չքացել ես,
Դու էլ չըկաս,
Սերը ցնորք է,
Բախտը՝ երազ։

Քեզ չըգտա ես
Կյանքում խավար,—
Իմ սիրո լույսն էր
Պատկերըդ վառ։

Քաղցր պատրանք էր,
Խաբող ժպիտ,
Կարոտիս երգն էր
Պայ ծ առ հոգիդ։

Սրտիս երազն էր
Թովիչ լեզուդ. —
Կյանքը՝ հեքիա՛թ է,
Աշխարհը՝ սո՛ւտ…

 

Ես նստում եմ մենակ…

Ես նստում եմ մենակ, մեն-մենակ,
Եվ անվերջ երազում, ու կրկին
Այս կյանքի աշխարհում դժգունակ
Իր զարդերն է փռում իմ հոգին։

Ես գիտեմ լուսեղեն մի երկիր,
Ես գիտեմ դյութական մի հովիտ,
Ուր հոգին թափում է վշտակիր
Իր թևերն ու հագնում է ժպիտ։

Ես գիտեմ մի թովիչ առասպել,
Ուր ողջ կյանքը հրաշք է դառնում.
— Քո անուշ անունով միշտ արբել
Եվ երգով, որ բնավ չի մեռնում…

 

Ես չեմ հիշում…

Ես չեմ հիշում՝ ե՞րբ և ո՞ւր
Հանդիպեցի քեզ, ու դու
Վրդովեցիր համր ու լուռ
Հանգստությունն իմ հոգու…

Գիտեմ, գիտեմ այս աղոտ
Երկրում քեզ չեմ գտնելու,—
Դու անհայտ ես, անծանոթ,
Դու հեռո՜ւ ես, դու հեռո՜ւ…

 

  • Առանձնացնել հինգական քառատող, որոնք կառաջարկվեն անցորդներին կարդալ իրենց զույգի համար (պուրակային թափառումներ): Տերյանական բացիկներ պատրաստելու համար համագործակցել Անի Հովհաննիսյանի հետ:

***

Դու չքացել ես,
Դու էլ չըկաս,
Սերը ցնորք է,
Բախտը՝ երազ։

 

Անծանոթ աղջկան

Անակնկալ բախտի նըման,
Հայտնվեցիր պայծառ-անձայն.
Անջատվեցինք համր ու հանդարտ,
Կյանքի ճամփին մի ակնթա՜րթ…

 

***

Ապրելուց քաղցր է մեռնել քեզ համար,
Զգալ, որ դու կաս և լինել հեռու.
Երկրպագել քեզ առանց սիրվելու,
Երազել միշտ քեզ — լինել քեզ օտար…

 

Խորհրդավոր սեր

Իրար հետ կյանքի երգն ենք լսում,
Իրար հետ ամեն օր մինչև լույս
Թովչական երազներ ենք հյուսում
Ու դյութված շշնջում — արշալո՜ւյս…

 

Դու հասկացար

Եվ քո փայլով իմ աշխարհը լուսացավ,
Չըկան վիհերն իր անել.
Քաղցր է հիմա, լուսավառված, խինդ ու ցավ
— Ո՞վ կարող է ինձ քեզանից բաժանել…

 

 

Քո աչքերի դեմ իմ աչքերը կույր

Փակ են քո սրտի հեռուներն իմ դեմ,
Հավետ քեզ կապված՝ քեզ օտար եմ ես.
Երբ խենթ խնդությամբ փայփայում եմ քեզ՝
Ե՛վ սիրում եմ քեզ, և՛ քեզ չըգիտեմ։

 

Ոսկեցոլուն հայցքիդ

Ո՞ւր ես, ո՞ւր ես՝ չըգիտեմ,
Բայց ըզգում եմ ամենուր
Քո ըստվերը լուսեղեն,
Քո հայացքը ոսկեհուր…

Դու ես ամեն իրիկուն
Խոցում սիրտըս քո սրով
Եվ ժպտում ես իմ հոգուն
Եվ ամոքում քո սիրով։

 

 

  • Մտորումներ՝ սիրահարներն իրար Տերյան նվիրու՞մ են. ինչու: Ո՞ր բանաստեղծությամբ սիրո խոստովանություն կանեիք (կամ կցանկանայիք՝ ուղղված լիներ ձեզ): Տեսանյութ-քննարկումներ, իրար հետ ընթերցումներ:

Հետազոտական աշխատանք-հոդված. սիրահարներն իրար Տերյան նվիրո՞ւմ են.

Տեսանյութ-քննարկում.

 

 

Posted in Մայրենի, Վահան Տերյան, Uncategorized

Գաղտնի թղթապանակ. Վահան Տերյան. լրացուցիչ

 

Այս ֆիլմը դիտելով տեղեկացա, որ.

  • Մինչ օրս Վահան Տերյանի գաղտնի նամակները 335-ն են:
  • Եվս մեկ անգամ համոզվեցի, որ նա ամենահայրենասեր բանաստեղծն է:
  • Նա սիրում էր Անթառամին, սակայն երկուսն էլ ամուսնացան ուրիշի հետ:
  • Տերյանի համար ամենամտերիմ մարդը կին-մարդն էր:
  • Չարենցն գրել է, որ Տերյանը միայն բանաստեղծ չէր:

Այսքանը, նայեք այս ֆիլմը և շատ բաներ կիմանաք, որոնք չգիտեիք Տերյանի մասին:

 

Posted in Մայրենի, Վահան Տերյան, Uncategorized

Վահան Տերյան փաթեթ…

6-8 միավորի համար.

Ընթերցում ենք Տերյանի ,,Մթնշաղի անուրջներ,, ժողովածուն:

  • Բլոգներում հավաքել ,,Իմ ընթերցած Տերյանը,, խորագրով բանաստեղծություններ հետևյալ բնորոշումներով (յուրաքանչյուր բանաստեղծության մասին 2-3 նախադասությամբ վերլուծությունով).

 

Ես ընտրել եմ այս բանաստեղծությունը, որպես ամենահուզիչ բանաստեղծություն, քանի որ  Տերյանը չէր կարողանում իր ջերմությունը զսպել և ցանկանում էր ջերմորեն գրկել, ով մոտենա իր գերեզմանին, սակայն նա այդ հնարաորությունը չէր ունենա գերեզմանում:

  • ամենապայծառ բանաստեղծությունները-Կանչ…

 

Ես ընտրել եմ այս բանաստեղծությունը, որպես ամենապայծառ բանաստեղծություն, քանի որ այս բանաստեղծության մեջ Տերյանը գարնան գեղեցիկ պայծառ արևի մասին է պատմում մեզ:

Ես սա ընտրել եմ, որպես ամենաձանձրալի բանաստեղծություն, քանի որ մի փոքր իմ կարծիքով ձանձրալի է:

 

Ես այս բանաստեղծությունը ընտրել եմ, որպես ամենաթեթև բանաստեղծություն, քանի որ Տերյանը այս բանաստեղծության մեջ  պատմում էր թեթև, գեղեցիկ գարնանային երեկոների մասին:

 

Այս բանաստեղծությունը ամենամռայլ բանաստեղծությունն էր, քանի որ աշնան ցուրտ, մռայլ տեսիլքն երևում է աչքերիդ, երբ կարդում ես այդ բանաստեղծությունը:

Այս բանաստեղծությունը ամենաքնքուշ բանաստեղծությունն էր, քանի որ Տերյանը պատմում էր մի քնքուշ, հրաշք աղջկա մասին:

 

Սա ամենախաղաղ բանաստեղծությունն է, քանի որ Տերյան այս բանաստեղծությունը գրելուց եղել է խաղաղ, մեղմ, հանգիստ: Հենց վերնագիրն էլ հուշում է, որ այս բանաստեղծութունը խաղաղ է:

Ամենաերազկոտ բանաստեղծությունն էր, քանի որ այս բանաստեղծության մեջ Տերյանը երազում էր:  Երազիս տեսա մի չքնաղ աղջիկ. Այս նախադասության մեջ նա երազում է մի չքնաղ աղձկա մասին:

 

  • անենաանհույս բանաստեղծությունները-Աշուն…

Այս բանաստեղծությունը ամենաանհույս բանաստեղծությունն էր, քանի որ Տերյանը այս բանաստեղծության մեջ իր հույսը կորցրել էր: — Օ՜, արդյոք կա՞ վերադարձ.—

Այս տողի մեջ  երևում է, որ նա իր հույսը կորցրել է :

Ես շատ եմ սիրում այս բանաստեղծությունը, որովհետև այս բանաստեղծությունը ինձ հարազատ է թվում:

 

  • Ֆիլմեր.

Վահան Տերյան. սիրո բանաստեղծ

Վահան Տերյան-125 Հոբելյանական ակնթարթներ

Հայից Հայ — Վահան Տերյան 125 (Օրենբուրգ)

ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ — ՀԱՅԱԴԱՐԱՆ — Թատրոն 32

Վահան Տերյան — Գաղտնի թղթապանակ

Վահան Տերյան — Առաջին ալիք

Հայորդիներ/ Վահան Տերյան/ 28.06.16

Շարքը ենթակա է լրացման…

 

Ես այս տեսանյութը դիտելով՝  Տերյանին կրկին բացահայտեցի: Բազմաթիվ տեղեկություններ իմացա: Իմացա, որ.

1. Տերյանն է իր գրչով և թղթով զարգացրել  է հայկական պոեզիան և հասցրել

Եվրոպական պոեզիայի  մակարդակին:

2. Տերյանը հիվանդ ժամանակ անընդհատ կրկնում էր.

-Ինչ ուզում ես արա, միայն փրկիր ինձ: Նա այդ խոսքերը ասում էր իր կնոջը:

3. Նա հասել էր Օրենբուրգ, սակայն դեռ չէր կարողանում գրել բանաստեղծություններ, գրում էր նրա կինը՝ Անահիտը:

Տերյանը ամենից շատ սիրում էր իր կնոջը և Հայաստանը: Նրա համար կարևոր էր ընտանիքը, իր  մայր հողը և լեզուն: Դիտեք այս ֆիլմը և կճանաչեք Տերյանին կրկին:

 

 

Հետազոտական աշխատանք.Վահան Տերյանի նամակները.

kp_bumaga

Ս.Տերյանին

1918,26 հունվարի,Պետրոգրադ

Թանկագին մանկիկ  (նամակը գրված է ռուսերեն)
Մի անհանգստացիր: Առհասարակ իմ մասին մի անհանգստացիր՝ ինչ էլ որ պատահի,և եթե այդտեղ ինչ-ինչ լուրեր տարածվեն,մի հավատա (ես գիտեմ ,որ հիմա ,ասենք ինքդ էլ լավ գիտես,լրագրերն ու մարդիկ սատանան գիտի,թե ինչ անհեթեթ լուրեր են տարածում,այնպես որ մի հավատա և համբերությամբ սպասիր իմ նամակներին)

Այս նամակից ես ընտրեցի հենց այս տողերը, որովհետև Տերյանը այստեղ անկեղծանում է և ասում է, թե ինչքան մարսիկ կարող են լինել վատը և ստել տարբեր բաներ: Այս տողերից հասկացա, որ նա ատում էր սուտը:

 

Մարթա Միսկարյանին

1910,30 հուլիսի

 Շնորհակալ եմ ձեր բարի հիշողության  և ուշադրության համար:
Ապրում եմ գյուղում,բայց վերջին երկու շաբաթ անընդմեջ ՝ քաղաքում: Որպեսզի պատկերացնեք ,թե ինչ  քաղաք է ,կնշեմ երկու բնորոշ բան:Նախ և առաջ այստեղ այնքան ձանձրալի է,որ մարդիկ  գնում են լսելու գավառական  բժշկի դասախոսությունը «խոլերայի մասին»:

Վահան Տերյանի նամակը…

Այս տողերը ես հանեցի այս նամակից, քանի որ Տերյանը այստեղ ասաղ, որ նա միշտ հիշում է լավությունները, որոնք արել են մարդիկ իր համար: Նաև նա ուզում էր ճանաչեր քաղաքը:

 

 

Վահան Տերյանի առաջին նամակը իր զոքանչին…

Ձեզ ենք ներկայացնում Վահան Տերյանի առաջին նամակը զոքանչին՝ Ա. Պախալովային.«Մեծարգո

Ալեքսանդրա Նազարովնա,

Երեք-չորս օրից հետո ես ու Սուսաննան պետք է պսակվենք, մինչդեռ ես մինչև հիմա ոչ մի տող չեմ գրել Ձեզ: Բայց ճշմարիտ, Ալեքսանդրա Նազարովնա, չգիտեմ ինչից սկսեմ և ինչով ավարտեմ նամակս, որը վաղուց պատրաստվում եմ գրել Ձեզ և ոչ մի կերպ չեմ կարողանում: Բանն այն է, որ ախր ես առաջին անգամ եմ ամուսնանում և Ձեզ գրում եմ նույնպես առաջին անգամ, ուստի հուսով եմ, կհասկանաք, թե ինչու դա ինձ համար այնուամենայնիվ դժվար է: Իհարկե, ես կուզենայի սրտանց շնորհակալություն հայտնել Ձեզ Ձեր բարեհաճ վերաբերմունքի համար դեպի իմ և Սուսաննայի ամուսնությունը, Ձեր բարի ցանկությունների համար, որոնք ինձ հաղորդեց Սուսաննան: Թերևս պետք է որ Ձեզ շնորհակալություն հայտնեմ նաև այն բանի համար, որ լույս աշխարհ եք բերել իմ հարսնացուին: Կարծես այդպես էին անում փեսացուները բարի հին ժամանակներում, ինչպես այդ գրում են բարի հին վեպերում: Ասում են, զոքանչները չար են լինում, բայց ես համոզված եմ, որ ուրիշներից երջանիկ կլինեմ, և դա ինձ շատ և շատ ուրախացնում է: Ձեզ հղում եմ անկեղծ սրտագին ողջույն: Իմ կողմից բարևեցեք ձերոնց բոլորին, որոնց հետ դժբախտաբար կամ բոլորովին ծանոթ չեմ, կամ շատ քիչ եմ ծանոթ:

Կրկին ու կրկին անգամ շնորհակալ եմ Ձեզանից ամեն ինչի համար և ցանկանում եմ Ձեզ շատ–շատ տարիների առողջություն և ուրախություն: Համբուրում եմ ձեր ձեռքը:

Ձեր՝ Վահան
Ձեզ բարևում են Սուսանան և իմ ընկեր Ցոլակը, որը խաչեղբայր է լինելու»:

Նամակի վերջում Սուսաննան գրել է. «Սիրելի մայրիկ, ես էլ բարևում և պինդ համբուրում եմ քեզ: Լավ ենք տեղավորվել: Վահանն ինձ շատ է սիրում, ես էլ նրան»:

Ես ընտրեցի այս ամբողջ նամակը, քանի որ ամբողջ նամակը ինձ շատ դուր եկավ, քանի որ Վահան Տերյանը շատ կարգապահ էր և սիրում էր կարգ ու կանոն: Այս նամակում նա իր զոքանչին տեղեկացնում է, որ սիրում է իր աղջկան և պարասվում է ամուսնանալ: Ես այս նամակը կվերնագրեի ՆԱՄԱԿ_ՏԵՂԵԿԱՆՔ վերնագրով:

Աղբյուրներ՝ https://lili-mardastco.blogspot.am/2012/10/blog-post_5.

http://hayeli.am/article/164291

http://grqamol.am/tarber-zhanrer/banasteghtsutyunner/haykakan/vahan-teryan/namak-marta-miskaryanin

 

Posted in Վահան Տերյան, Uncategorized

Փետրվարի 9-ին ծնվել է Վահան Տերյանը

2_85Բարև ձեզ, ես Սվետլանա Մելքումյանն եմ: Փետրվարի 9  յուրահատուկ օր էր, քանի որ Վահան Տերյանի ծննդյան տոնն էր: Մենք այդ առիթով մի խումբ սովորողներով և ընկեր Հարությունյանի հետ ուղևորվեցինք դեպի Վահան Տերյանի արձանի մոտ, որը գտնվում է Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում: Մինչև արձանի մոտ հասնելը իհարկե մենք պարզեցինք, թե արդյոք մարդիկ գիտեն, որ այսօր Վահան Տերյանի ծննդյան օրն է: Մեծ մասը գիտեր և ասեմ, որ այդ մեծ մասը մեծահասակներն էին: Իդեպ, մենք Վահան Տերյանի բանաստեղծությունները տպել էինք գունավոր թղթիկների վրա և նվիրում էինք անցորդներին Վահան Տերյանի ծննդյան առթիվ:Արձանի մոտ մենք արտասանեցինք: Կային անցորդներ, որոնք ուզում էին մասնակցել:՚ Այդպես անցակցրեցինք Վահան Տերյանի ծննդյան օրը: Հետաքրքիր և զվարճալի օր էր:

Posted in Վահան Տերյան, Uncategorized

Տերյանական օրերին ընդառաջ.ընտանեկան ընթերցում.

Տերյանական օրերին ընդառաջ  տանը մայրիկիս հետ ընթերցել ենք շատ բանաստեղծություններ Վահան Տերյանից: Ընտրել ենք Մթնշաղ բանաստեղծությունը սովորել ենք և արտասանել: Օգտագործել ենք համակարգչի ձայնագրիչը և ՙ<<Mouvie Maker>> ծրագիրը: