Posted in Ուսճամփորդություն

Պատմում եմ ձեզ… Տավուշ

IMG_2494ss

Ինչպես միշտ, իմ ճամփորդական առավոտները էմոցիաներով լի են, միաժամանակ ուրախություն է, ինչ-որ տեղ նաև՝ անհանգստություն:

Շարժվում ենք դեպի Տավուշ…

Էրեխեք, իջնում ենք արդեն…Ցուրտ է, վերցրեք բաճկոնները…Այո, շատ ճիշտ հասկացաք, մենք արդեն առաջին կանգառում ենք՝ Ծովագյուղում:  Որքա՜ն ջերմ են մեզ ընդունում Ծովագյուղում՝ համերգով, պարերով, հյուրասիրությունով: Մենք էլ, իհարկե, մեր պարերով, երգերով և կարևորը՝ միասնական:

Աննկարագրելի գեղեցիկ տեսարան… Սևանն էր՝ փռված գյուղի երկայնքով, կարծես հսկում էր գյուղը: Իսկ դեպի Սևան ձգվում էր Ձկնգետը, որի հունով քայլքը տանում էր դեպի աղետալի մի տեսարան՝ ճահիճ ու ճահիճ:

Ինչևէ, Սևանից բացվող տեսարանն այնքան շքեղ էր, որ չլուսանկարվել հնարավոր չէր:

IMG_20191108_140903IMG_20191108_140903nnnn

Միշտ ասել եմ, էլի կասեմ, որ երթուղայինում անցկացրած ժամերը ամենահաճելին են, իսկապես: Ու մեկ էլ…Հասել ենք Իջևան արդեն, չէ հյուրատուն չէ…Պետք է զբոսնեինք քանդակների պուրակում, այն էլ՝ ԵՊՀ-ի արվեստի ֆակուլտետի ուսանողների հետ: Հետաքրքիր էին քանդակների պատմությունները, քայլքը Աղստևի հունով:

Եվ ահա այսպես. պատրաստվեք, իջնում ենք, իրերը չմոռանաք: Այս խոսքերից հետո բոլորս մի մարդու պես հինգ րոպեից իրերով արդեն հյուրատանն էինք, որտեղ պետք է երեք օր անցկացնեինք:  Երեկոյան մեզ սպասում էին խաղերը, զրույցները՝ ճամփորդության ամենահետաքրքիր պահերը: Դրանց շնորհիվ ենք մտերմանում, ընկերներ դառնում:

Բուռն օրվանից հետո բոլորս հոգնել էինք և քանի որ հաջորդ օրը մեզ երկար քայլք էր սպասվում, որոշեցինք քնել:

Ճիշտ հասկացաք, ճամփորդական առաջին օրը կարելի էր համարել ավարտված: Այո, ավարտված, բայց ոչ մեզ համար: Առջևում էր դեռ երկար գիշերը, խաղերը, ատամի մածուկն ու 12.00-ից հետո դռնից այն կողմ բազկաթոռին անքուն մեզ հսկող ընկեր Մարալն ու ընկեր Անին:

Ժամը ինն է, չե՞ք ուզում արթնանալ…Հա, գիշերն անցավ, առջևում էր երկար քայլքը ու պետք էր ցույց չտալ, որ 3 ժամ ենք քնել: Չնայած նրան, որ չէինք քնել, մենք պատրաստ էինք երկար քայլքի ու ամեն կերպ փորձում էինք թաքցնել, որ ամբողջ գիշերն անցկացրել ենք չարաճճիություններով:

Խաշթառակ գյուղն էր մեզ սպասում: Դեռ հետաքրքիր ու հագեցած օրվա ծրագիր ունեինք:

Սկիզբն անցանք երթուղիով, այնուհետև քայլքով դեպի հայտնի Դատաստանի քարը: Ովքեր դիտել են <<Մենք ենք մեր սարերը>> ֆիլմը, կհասկանան: Խաշթառակ գյուղից ոտքով երկար քայլք…իսկ գիտե՞ք, թե ուր… մինչև Լուսահովիտ գյուղ՝ Ծռվիզի կամ Մորո Ձորո վանք:

Քայլելուց հաճելի էլ ի՞նչ կա: Մենք՝ ճամփորդներս շատ ենք սիրում երկար քայլք, որի ընթացքում անչափ հոգնում ենք, նաև՝ լիցքավորվում, շփվում միմյանց հետ, ուսումնասիրում տարածքը,  զրուցում բնակիչների հետ, լուսանկարում:

Եվ ահա, մի քանի քայլ և արդեն երևում էր Մորո Ձորո վանքը: Բնությունը՝ հրաշք էր, խորը, բազմագույն աշուն, եղանակը՝ հաճելի, տաք: Շրջեցինք տարածքով, խաղացինք ամենատարբեր բակային խաղերը՝ հալամուլա, քարկապ: Դե, իհարկե, ընդմիջեցինք: Քանի որ օրն արդեն մթնում էր, մենք որոշեցինք քիչ-քիչ շարժվել ետ: Գիտե՞ք, հասկացա՝ Լուսահովիտի բնակիչները շատ հյուրասեր էին, մեզ  օգնում էին ջրով, հյուրասիրում: Չնայած՝ առանց հյուրասիրելու էլ այնքան մոշ կար ճանապարհին: Հոգնել էինք շատ: Դե, քայլքը հետաքրքիր լինելու հետ մեկտեղ նաև հոգնեցնում է: Հասանք հյուրատուն: Չէ, մենք էլի չքնեցինք: Բայց այս անգամ երկար չձգեցինք: Ուղղակի անհնար էր:

Մեր ճամփորդական գիշերները միշտ անցնում են այսպիսի ջերմ մթնոլորտում:

Վաղվա օրն առջևում էր:

-Չենք ուզում գնալ…

-Իսկապես շատ լավ անցանք…

-Հա, այս երեք օրերը չենք մոռանա…

Լսվում էին այսպիսի մտքեր: Իսկապես, երեք օրն անցավ արագ և մենք չնկատեցինք, թե ինչպես երրորդ՝ վերջին ճամփորդական օրն արթնանալով, հավաքեցինք մեր իրերը, նախաճաշեցինք և ճանապարհվեցինք: Չէ, չէ, միանգամից Երևան չգնացինք: Դեռ քայլում էինք Աղստևի հունով՝ մինչև Դենդրոպարկ: Զարմանալի է, բայց մուտքն անվճար էր, իսկ ներսում՝ բնությունն ու հանգստությունն՝ աննկարագրելի: Երկու կանգառ դեռ ունեինք՝ Գետիկի կիրճն ու կամուրջը: Կամրջի մոտ իջանք, մաքուր օդ էր ու տեղ-տեղ ձյուն: Ճանապարհն անցավ ճամփորդությունը վերհիշելով:

Այո, ճամփորդությունն ավարտվեց… բայց չավարտվեցին զվարճալի հիշողությունները:

Լավագույններից մեկն էր: Չէ՞ որ ճամփորդում էի ընկեր Մարալի, ընկեր Անիի ու իմ լավ ընկերների հետ:

IMG-20191111-WA0041

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s