Posted in Գրականություն, Uncategorized

Պարսկական գրականություն…

Պարսկական գրականություն

Օմար Խայամ — 123։

Ընտրեք ժողովածուներից մեկը, ընդհանուր գիծ դուրս բերեք ստեղծագործություններից՝ մեջբերելով տողեր։ Համեմատեք Հ․Թումանյանի քառյակների հետ։ Ընթերցեք մի քառյակ և վերլուծեք այն։ Քառյակներից դուրս բերեք որևէ տող՝ ստեղծագործելու համար։

Ես ընտրեցի առաջին ժողովածուն, կարդացի բոլոր քառյակները և կարծում եմ, որ հեղինակը այս քառյակները գրելուց եղել է  շփոթության մեջ: Մեկ հիասթափված, մեկ կոտրված, մեկ կարոտած, մեկ էլ կարծես վերջինն է գրում: Ընդհանուր առմամբ այս ժողովածունն շատ թախծոտ և տխուր էր: Ես կարծում եմ, որ Հովհաննես Թումանյանի քառյակները ավելի կյանքով լի են, նույնիսկ քառյակների խրատները ոգևորող, ոգեշնչող են, իսկ այս հեղինակի քառյակներում կարծես, թե կյանք չկար: Ինձ ամենից շատ դուր եկավ այս քառյակը այդ պատճառով էլ առանձնացրեցի սա:

***
Քեզ ընկերներ մի՛ որոնիր անկյուններում դու օտար,
Քեզ տրված բեռը մի՛ կիսիր
դու նրանց հետ հավասար.
Թող որ նրանք փորձեն իրե՛նց
բաժին հոգսերը հոգալ,
Մենա՛կ մնա. քո ցավերին ի՛նքդ գտիր դեղ ու ճար:

Այս քառյակը իմ կարծիքով նրա մասին է, որ կյանքում ամեն մեկը պետք է փորձի ինքնուրույն լուծել իր խնդիրները և հույսը միայն իր վրա դնի, այլ ոչ թե ընկերների վրա: Յուրքանաչյուր մարդ ունի խնդիրներ և յուրաքանչյուրը պետք է դրան միայնակ կարողանա լուծում գտնել, քանի որ կյանքում չես կարող իմանալ, թե հաջորդ վայրկյանին, ով կլինի կողքդ, ով՝ ոչ, այդ պատճառով պետք է հույս միայն քո վրա դնես և ուրիշներին քո խնդիրներով չծանրաբեռնես, չէ որ մյուսիներն էլ ունեն խնդիրներ և քո խնդիրները նրանց հետաքրքրիր չեն, դու պետք է դրանց մենակ փորձես լուծում տալ: Վերջին նախադասությունն էլ հենց ասում է՝ <<Ինքդ գտիր քո ցավերին դեղ ու ճար>>:

Քո ցավերին ի՛նքդ գտիր դեղ ու ճար…

Ռասուլ Յունան — «Ուղղահայաց գիծ» շարքը կարդացեք Գրական կամուրջ կայքում:

Մեկնաբանեք փոքրիկ պատումները՝ ի՞նչ հասկացաք, ի՞նչ կերպար տեսաք: Առանձնացրեք լավագույն պատումը՝ հիմնավորելով ձեր ընտրությունը: Ստեղծագործեք՝ պատումներից մեկի ազդեցությամբ:

Այս պատումները իմ կարծիքով մի փոքր անհասկանալի և խառն էին: Ամեն մի պատումում մի կերպար էր նկարագրվում: Մի տեղ հպարտ, մի տեղ շփոթված, մի տեղ փոշմանած և այսպես տարբեր կերպարներ: Ինձ ամենից շատ դուր եկավ այս փոքրիկ պատումը և հենց սա էլ կառանձնացնեմ:

Ոչինչ

Նրանք ձյունոտ մի օր բաժանվեցին միմյանցից:
Մեկը գնաց դեպի հյուսիս, իսկ մյուսը` դեպի հարավ:
Ձյունը ծածկեց նրանց ոտնահետքերը, ասես երբեք չէին եղել:

Այս պատումը նկարագրում է երկու կերպար, ովքեր բաժանվում են, գնում տարբեր ուղղություններով և ձյունը ծածկում է նրանց ոտնահետքերը, կարծես երբեք էլ նրանք չեն եղել: Պատումի ասելիքն այն է, որ բաժանվելուց հետո այդպիսի մի ձյուն կամ թեկուզ քամի քշում տանում է կամ ծածկում է հետքերը և դրանք անհետանում են կարծես երբեք չեն եղել:

Ձյունը ծածկեց ոտնահետքերը, ասես երբեք չէին եղել…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s