Posted in Գրականություն, Uncategorized

Մենախոսության շաբաթ…

Մարիո Բենդետտի

Վերլուծություն՝

Այս մենախոսության մեջ չկար մի կետ, որի հետ համաձայն չլինեի, քանի որ յուրաքանչյուր պատճառ, յուրաքանչյուր կետ իր մեջ ուներ ճշմարտություն: Ես կառանձնացնեմ այս երեք կետերը, քանի որ ես ինքս ամենից շատ դրանք եմ գնահատում մարդկանց մեջ:

  • Մարդիկ, որոնք չափի զգացում ունեն…

Ինչպես ասում են ամեն ինչ չափի մեջ է գեղեցիկ: Ես չեմ սիրում, երբ մարդիկ չունեն իրենց չափն ու սահմանը և չեն գիտակցում, որ պետք է կանգ առնել: Ինձ մարդկանց մեջ առանձնահերթ դուր է գալիս չափի զգացումը:

  • Մարդիկ, որոնք կատակների միջոցով սովորեցնում են մեզ հումորով ընդունել կյանքը:

Մարդկանց մեջ ամենից շատ գնահատում եմ նաև հումորի զգացումը, քանի որ կյանքին ոչ բոլորը կարող են վերբերվել թեթև և հումորով: Կյանքը բարդացնելով ոչինչ չի փոխվի, այդ պատճառով պետք է կատակների և հումորի շնորհիվ կյանքը դարձնել ավելի ուրախ:

  • Ինձ դուր են գալիս տեսակետ ունեցող մարդիկ, նրանք, որոնք չեն ամաչում գիտակցել, որ սխալվել են կամ որ ինչ-որ բան չգիտեն:

Եվ վերջում ամենից շատ սիրում եմ, որ մարդ կարողանում է գիտակցել իր սխալը և չի ամաչում դրանց համար:

Ստեղծագործական աշխատանք – Ինչպիսի մարդիկ են ինձ դուր գալիս

 

Լամա Գետրուլ Ռինպոչե

Վերլուծություն՝

Ինձ ամենից շատ դուր եկավ այս հատվածը՝

Պետք է ընդմիշտ հիշել, որ ոչ մի անձ, ոչ մի հարաբերություն մեզ հավերժ չեն տրվում. դրանք մեզ տրվում են կոնկրետ ժամանակահատվածի համար` երբեմն  տարիներ, երբեմն` մի քանի ժամ:

Այն դուր եկավ, որովհետև ես և՛ համամիտ եմ, և՛ ոչ: Ես համամիտ չեմ, քանի որ միշտ չէ, որ հարաբերությունները տևում են ինչ-որ ժամանակահատված, հա մի օր ավարտվում է, բայց այն այդքան էլ կարճ ժամանակահատվածում չի լինում: Համամիտ եմ, քանի որ պետք չէ ընտելանալ, կապվել մի մարդու հետ, ով մեզ հետ ժամանակավոր է և շուտով հեռանալու է, մի ժամից, թե մի քանի տարուց դա կարևոր չէ, բայց եթե հեռանալու է ավելի լավ է չընտելանալ և չկապվել նրա հետ: Պետք է հիշել, որ ամեն ինչ կյանքում ժամանակավոր բնույթ է կրում:

Ստեղծագործական աշխատանք – Ոչ ոք հավերժ չի տրվում…

 

Խուլիո Կորտասար

Վերլուծություն՝

Այս մենախոսություն այն բանի մասին էր, որ երջանկությունը տարբեր է և յուրաքանչյուրը յուրովի է այն պատկերացնում, երևակայում, հասկանում և զգում: Ամենից շատ դուր եկավ այս հատվածը.

Կոպիտ ասած, այդ ձկնիկերը ոսկե չեն, այլ ընդամենը ոսկեգույն, սակայն բավական է տեսնել, թե ինչպես են նրանք փայլում ու ինչ կայտառ են, և դու ցանկանում ես ունենալ նրանցից:

Իսկապես այսպես է, երբ մենք տեսնենք ուրիշին երջանիկ, երանի կտանք նրա երջանկությանը չտեսնելով այն խնդիրները, որոնք նա թաքցնում է: Նույնը այս ոսկե ձկնիկն է, այն ոսկե չէ, բայց բավական է նրանց փայլը տեսնել և արդեն ցանկանում ենք ունենալ:

Ստեղծագործական աշխատանք – Տարբեր երջանկություններ…

 

ԱՐԲԵ´Ք

Վերլուծություն՝

Այս մենախոսությունը ինձ շատ դուր եկավ: Նրա մեջ կար շատ հետաքրքիր ասելիք: Մենախոսությունը ցանկանում էր ասել, որ պահ է գալիս, երբ մենք հոգնում ենք ամեն ինչից, ուզում ենք մոռանալ կյանքի, որ փուլում ենք և առհասարակ ամեն ինչ: Այդ ժամանակ ըստ հեղինակի պետք է արբել, արբել, որպեսզի մոռանալ, չհիշել: Արբել պարտադիր չէ ալկոհոլով, կարելի է արբել նաև պեզիայով, առաքինությամբ:

Ստեղծագործական աշխատանք – Արբել այնպես, որ չափսոսալ…

Posted in Հասարակագիտություն, Uncategorized

Հասարակագիտություն. #7

Այս դասին մենք խոսեցինք պատասխանատվության մասին: Պատասխանատվություն նշանակում է իր գործողությունների՝ գործունեության՝ արարքների մասին հաշվետու լինելու և դրանց հետևանքների ծանրությունն իր վրա կրելու պարտավորություն: Ես կարծում եմ, որ բոլոր մարդիկ էլ գոնե մի քիչ իրենց մեջ պատասխանատվություն ունեն և զգում են այս զգացումը: Ես չեմ կարող ինձ համարել լիովին պատասխանատու մարդ, քանի որ լինում են դեպքեր, երբ ես անպատասխանտու եմ լինում, բայց շատ վատ եմ զգում: Ես սիրում եմ պատասխանատու մարդկանց, այդ բնավորության գիծը ինձ համար կարևոր է և ես միշտ աշխատում եմ պատասխանատու լինել, թե իմ արարքների, թե խոսքերի համար: Ես ամեն ինչ փորձում եմ անել, որպեսզի պատասխանատու լինեմ: Պատասխանատվությունը կարող է մարդկանց մեջ առաջացնել շրջապատը՝ ընտանիքը, ընկերները, հարազատները: Կարծում եմ, որ պատասխանատվությունը կարևոր է կյանքում:

Posted in Հոգևոր Հայաստան, Uncategorized

Հոգևոր Հայաստան. Մեսրոպ Մաշտոց

Շարական

Ընդ առաւօտս կանխեցից՝
Յանդիման լինել քեզ,
Թագաւոր իմ և աստուած իմ:

Ընդ առաւօտս լուիցես
Ձայնի իմում, տէր.
Թագաւոր իմ և աստուած իմ:

Ես զքեզ աղաչեմ, տէր,
Նայեա յաղօթս իմ,
Թագաւոր իմ և աստուած իմ:

 

Աշխարհաբար

 

Վաղ առավոտից

Հանդիմանեցի քեզ,

Թագավոր իմ, Աստված իմ:

Առավոտից լսիր ինձ

Ձայնը իմ, տեր,

Թագավոր իմ, Աստված իմ:

Ես աղաչում եմ քեզ, տեր,

Իմ աղոթքին նայիր,

Թագավոր իմ, Աստված իմ:

 

Կարծիք.

Ես կարծում եմ, որ այս շարականը մի մարդու մասին է, ով անտրամադիր, տխուր և նեղսրտած է: Նա Աստծուն խնդրում է, որպեսզի Աստված նրան ազատի այդ հոգեվիճակից, ների իր հանցանքները և մեղքերը: